قمار عشق

اشا به معنی راستی و درستی است
می‌دانم دل نبستن به جشن‌های این و آن
در این روزگار غمگین و پر از گرفتاری سخت
است شما که می خواهید شاد باشید، شما که
می‌خواهید به عشقتان هدیه بدهید، اگر
تنها کمی در میان این هیاهو نیمه
علاقه‌ای هم به این کهن سرا دارید،
برایتان فرقی می‌کند که هدیه‌ی تان را
به جای 14 فوریه (25 بهمن ماه)، 29 بهمن ماه بدهید؟
بهترنیست به جای اینکه از ماه‌های
دیگران استفاده کنیم ، از ماه خودمان
استفاده کنیم؟
آیا بهتر نیست به جای اینکه زادمرگ یک
کشیش مسیحی را جشن بگیریم، یک جشن کهن
خودمان را زنده کنیم؟
آیا بهتر نیست یک جشن چند هزارساله‌ی
ایرانی را به جای یک جشن چندصدساله
اروپایی جشن بگیریم؟
آیا بهتر نیست به جای ولنتاین غربی ، که
هیچگونه به زبان فارسی نمی‌آید،
اسفندگان (سپندارمزگان) را جایگزین کنیم؟
نگویید که هم این خوب است هم آن، خواهش می
کنم نگویید
در این هجوم تبلیغاتی وسیع که در حال غرق
شدن هستیم اگر کمی شل بجنبیم تا صد سال
دیگر هیچ چیز از ما باقی نمی ماند...
آنقدر حجم تبلیغاتی شرق و غرب بالا است
که کافی است کوچکترین چیزی از آنان را
وارد کنیم
بیایید تا این جشن به مغزاستخوانمان
رسوخ نکرده، جشن اسفندگان (سپندارمزگان)
را جایگزینش کنیم.
کمی فکر کنید :
آیا جشن یلدا بد است ؟
نوروزو چهارشنبه سوری بد است ؟
پس چرا اسفندگان (سپندارمزگان) چند هزار
ساله که آغازش پشت زمانها گم شده است بد باشد... ؟
می‌دانم دیر است، می‌دانم کمتر کسی به
این چیزها توجه میکند،ولی مهربانی کنید،
اگر تنها حس کردید که این نوشته تلنگری
است،برای دوستانتان هم بفرستید. اگر
بخواهیم در آینده‌ای نزدیک می‌توانیم...
تنها چند روز مانده، تصمیمش آنقدر سخت
نیست. تنها چهار روز هدیه تان را بیشتر
پیش خودتان نگه دارید، همین ابوریحان
بیرونی می نویسد : "اسفندارمذ ایزد موکل
بر زمین و ایزد حامی و نگهبان زنان پارسا
و درستکار است. به همین مناسبت این روز
عید زنان به شمار می رود."
ایرانی باشید و پاسدار فرهنگ
پاینده ایران

میراث معنوی ایران در حالی موضوع
خودنمایی کشورهای همسایه در عرصه بین
المللی شده که رویه شناسایی و ثبت آثار
معنوی، نامشخص و مبهم است و مسئوليت
تمرکزی بر این حوزه میراث ملی ایران ندارند.
به گزارش همشهری مدیر کل اداره ثبت
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و
گردشگری گفت: در یکماه اخیر کار تدوین
آئین نامه و دستورالعمل مربوط به ثبت
آثار معنوی تمام شده و موضوع به اداره
حقوقی سازمان سپرده شده است تا پس از
تصویب هیئت دولت تقدیم شود. نگاهی به
پیشنهادهای مطرح شده در کشورمان برای
ثبت در آثار معنوی نشان می دهد در حالیکه
هیچ تمرکز و همنوایی میان مسئولان پیش
گفته شده وجود ندارد، شاهد ثبت آثاری چون
نوروز بنام کشورهای همسایه ایران بوده
ایم و از طرفی هنوز نام ایران در لیست
دارندگان میراث معنوی بین المللی در
یونسکو بچشم نمی خورد. در لیست کشورهایی
که تا کنون میراثی را بعنوان میراث معنوی
در یونسکو ثبت رسانده اند نام عراق، هند،
ترکیه، اردن، آلبانی، ارمنستان،
گرجستان، تاجیکستان، ازبکستان، یمن،
مراکش، فیلیپین، آذربایجان، برزیل،
کامبوج، کوبا و مصــر هم دیده می شود. حتی
عراق توانسته موسیقی سنتی خود را بنام
مقام عراقی بعنوان میراث معنوی به ثبت
برساند. تا کنون پرونده هایی برای ثبت
مطرح شده و به تصویب رسیده است. اما هنوز
هیچکدام نتوانسته اند همچون نوروز
برجسته و حائز اهمیت باشند. پرونده هایی
همچون ردیف دستگاهی ایران ، تعزیه ، کوچ
عشایر، مراسم آئینی عاشورا از جمله
پرونده هایی هستند که پس از تصویب آئین
نامه و دستورالعمل ثبت پرونده های میراث
معنوی به جمع آثار ملی کشور خواهند
پیوست. این درحالی است که هنوز هیچیک از
اشخاص بنام و مشهور ایران در لیست پرونده
های ایران برای معرفی به یونسکو به چشم
نمی خورد و در همین شرایط پس از ترکیه که
مدعی مولوی شده بود و تحرکهاتی که برای
تصاحب شیخ حسن خرقانی شاهدش بودیم، اینک
امارات متحده عربی نیز چشم به تصاحب
ابوعلی سینا دارد. چنین اتفاقاتی در حالی
روی می دهد که هنوز تعریف مشخصی از میراث
معنوی نیز وجود ندارد